Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

Posted in ΑΡΘΡΑ on 02/27/2011 by seenerga
της Ρίτσας Σιμάτου
Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου θυμίζουν οι εξελίξεις στην ενέργεια, καθώς με θαυμαστή συνέπεια κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ σπεύδουν να ολοκληρώσουν στόχους 10ετίας, βάζοντας τις τελευταίες πινελιές στο σχέδιο διαμελισμού της ΔΕΗ και της πλήρους παράδοσής της στο μεγάλο κεφάλαιο. Με τη ψήφιση του νόμου για την απελευθέρωση της ηλεκτρικής ενέργειας το 1999 και τη μετοχοποίηση του 49% το 2005, τέθηκαν οι βάσεις για τη μέρα που το ΔΝΤ θα απαιτούσε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας , μεταξύ αυτών και της ΔΕΗ.
Στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης και των  εκβιασμών των ληστρικών μνημονίων,  η πρόσφατη Σύνοδος κορυφής της ΕΕ , με στόχο να «απεξαρτηθεί ενεργειακά» η ΕΕ, αποφάσισε την πλήρη απελευθέρωση των τομέων της ενέργειας μέχρι το 2014 και το σπάσιμο των κρατικών μονοπωλίων, προκειμένου οι ενεργειακοί κολοσσοί να κυριαρχήσουν και να καταληστέψουν την ενεργειακή πίτα των 40-50 δις. ευρώ που καλύπτει όλο το φάσμα των πηγών και πεδίων ενέργειας,  από  την παραγωγή και το χονδρεμπόριο μέχρι τη λιανική πώληση η.ε.
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Στα πλαίσια εφαρμογής του τρίτου ενεργειακού πακέτου, στην τελική ευθεία ψήφισής του βρίσκεται το πολυνομοσχέδιο για την ενέργεια που ουσιαστικά νομοθετεί τη διάλυση της ΔΕΗ με την σύσταση ανεξάρτητης θυγατρικής εταιρείας που θα διαχειρίζεται το δίκτυο Μεταφοράς, την ύπαρξη ξεχωριστού οργάνου για τη λειτουργία της αγοράς στο οποίο θα συμμετέχει το Δημόσιο κατά 51% και το υπόλοιπο οι ιδιώτες και την ισχυροποίηση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) με αποφασιστικό ρόλο στη χορήγηση αδειών παραγωγής  (φυσικό αέριο, μεγάλα υδροηλεκτρικά, λιγνίτης) και στους κανονισμούς τιμολόγησης.
Ειδικότερα για τη λειτουργία της αγοράς, το μεγάλο κεφάλαιο πιέζει για πλήρη ανεξαρτοποίηση από τη ΔΕΗ, αφού είναι κρίσιμο το ποιος θα είναι ο διαχειριστής της ημερήσιας αγοράς, δηλαδή πως θα αμείβεται για το ρεύμα που έχει εισφέρει ο καθένας, καθώς και ποιος θα έχει την ευθύνη του Κέντρου Κατανομής Φορτίου, δηλαδή της διαμόρφωσης της ζήτησης.
Προκειμένου να μην αφεθεί τίποτα στην τύχη και να προχωρήσει απρόσκοπτα η ιδιωτικοποίηση, η επιλογή του μοντέλου διαχωρισμού της Μεταφοράς,  συνοδεύεται από μια σειρά ρήτρες, με κυριότερη την πιστοποίηση που θα δοθεί από τη ΡΑΕ. Θεωρώντας «αγκάθι» στα σχέδιά τους τη σημαντική περιουσία των εργαζομένων που είναι ενσωματωμένη στα πάγια της επιχείρησης μέσω του Οργανισμού Ασφάλισης (κλέβοντας για 10ετίες τον ιδρώτα τους για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων και παραδίδοντας την στο Χρηματιστήριο), η πιστοποίηση από τη ΡΑΕ μπορεί να δώσει τη λύση. Εξάλλου, το σχέδιο της Κομισιόν είναι αυτό το μοντέλο να οδηγήσει σε «ομαλή διαδικασία ιδιωτικοποίησης» και  η πώληση της ΔΕΗ να είναι εφικτή πριν το 2014, για την εφαρμογή του τέταρτου ενεργειακού πακέτου λειτουργίας των αγορών ηλεκτρισμού της ΕΕ .
Εν μέσω ανακοίνωσης νέας αύξησης τιμολογίων ρεύματος και όλο και μεγαλύτερης αδυναμίας πληρωμής λογαριασμών από φτωχούς καταναλωτές, πολύ μελάνι του νομοσχεδίου αφορά τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και την προστασία των καταναλωτών με τον Κώδικα προμήθειας, που ουσιαστικά διευκολύνει τους ιδιώτες παραγωγούς μέσω της εύκολης δυνατότητας επιλογής ή αλλαγής προμηθευτή ρεύματος .
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΛΙΓΝΙΤΗ & ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ
Ήδη από το καλοκαίρι η τρόικα ζητούσε το ξεπούλημα του 40% των λιγνιτικών μονάδων και πρόσφατα απαίτησε την εκποίηση δημόσιας περιουσίας συνολικής αξίας 50 δις. Χαρακτηριστική των προθέσεων της κυβέρνησης ήταν η δήλωση του προέδρου της ΔΕΗ Ζερβού, ότι εάν γινόταν αυτή τη στιγμή η πώληση της επιχείρησης, η αξία της θα ήταν υποτιμημένη, λες και αυτό είναι το θέμα και όχι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Ακόμη και αν η ΔΕΗ δεν περιλαμβάνεται στις αποκρατικοποιήσεις 15 δις ευρώ της περιόδου 2011-2013, όπως φαίνεται από τις δηλώσεις Παπακωνσταντίνου για τη νέα λαίλαπα του τέταρτου μνημονίου, ο στόχος αυτός δεν εγκαταλείπεται μιας και έχει ορίζοντα τα 50 δις μέχρι το 2015 .
Πάντως η κυβέρνηση, πρόθυμη να εκπληρώσει τις επιταγές του μνημονίου, ήδη προωθεί σχέδιο ανταλλαγής ισχύος από λιγνίτη μεταξύ ΔΕΗ και ιδιωτών, βάζοντας στο παιχνίδι ξένους ομίλους και ντόπιους μεγαλοιδιώτες παραγωγούς  (Κοπελούζος, Μυτιληναίος, Περιστέρης κ.α), που προσπαθούν  να εξασφαλίσουν πρόσβαση στα φθηνά καύσιμα του λιγνίτη και των υδροηλεκτρικών. Όλο αυτό το σχέδιο της ανταλλαγής ενέργειας  δεν αποκλείεται να απορριφθεί από τη Κομισιόν και να  «αναγκαστεί να εφαρμόσει το απευκταίο σενάριο» της πώλησης λιγνιτικών μονάδων.
Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Σχεδόν ταυτόχρονα χρονικά με τις εξελίξεις στην ενέργεια, είδαν το φώς της δημοσιότητας πλήθος θεμάτων που αφορούν στην ηγεσία της ΓΕΝΟΠ (επιχορηγήσεις, δάνεια, επιχειρηματικές δράσεις) και έδωσαν την ευκαιρία σε όλο το συρφετό, από τους γκεμπελίσκους της ενημέρωσης μέχρι τους … αδιάφθορους πολιτικούς Ντόρα Μπακογιάννη και Στέφανο Μάνο να την εγκαλούν για τη στάση της.
Είναι φανερό ότι ο στόχος είναι να πληγεί το ίδιο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, να απαξιωθεί η εμπιστοσύνη στα σωματεία και στους ταξικούς αγώνες, να ταυτιστεί η συνδικαλιστική δράση με την Παγκαλική ρήση «μαζί τα φάγαμε» και σωστά επισημαίνει η ΓΕΝΟΠ  ότι  στόχος αυτής της επίθεσης είναι «να μην μπορεί να αντισταθεί απέναντι στις απαράδεκτες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και κυρίως να μην μπορεί να αποτρέψει τα όσα σχεδιάζονται σε βάρος της Επιχείρησης»,
Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει όλα εκείνα τα  εκφυλιστικά φαινόμενα (χρηματοδότηση  από τη Διοίκηση μέσω Συλλογικών Συμβάσεων , χορηγίες και δάνεια , σύσταση αμαρτωλού Οργανισμού Κοινωνικών Δραστηριοτήτων, κινητή τηλεφωνία κ.α.) που άνθιζαν στη ΓΕΝΟΠ τα τελευταία χρόνια και ψιθυρίζονταν στους διαδρόμους, σε επίγνωση όλων των παρατάξεων και όχι μόνο της πλειοψηφούσας ΠΑΣΚΕ. Η αποπομπή του οργανωτικού γραμματέα Ρ.Ρίζου από το ΔΣ της ΓΕΝΟΠ, δεν επέφερε την κάθαρση και δεν απαλλάσσει καμία παράταξη από τις ευθύνες της, αφού η συνεδρίαση έγινε κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς να υπάρξει καμία επίσημη ανακοίνωση της ΓΕΝΟΠ, είναι δε το λιγότερο από όσα καταλογίζουν οι εργαζόμενοι στη ΓΕΝΟΠ.
Αυτό που σήμερα αναδεικνύεται είναι ο κυβερνητικός συνδικαλισμός , η διαπλοκή του με την εργοδοσία, η διαμόρφωση υποταγμένου και χειραγωγούμενου συνδικαλιστικού κινήματος.
Η ηγεσία της ΓΕΝΟΠ (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ,ΣΑΔ), ενώ καταθέτει αγωγές ενάντια στο μνημόνιο και κάνει καταλήψεις σε Υπουργεία και ΔΕΗ, μπορεί ταυτόχρονα να παίζει σοβαρό ρόλο στον υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής. Όχι μόνο συμφώνησαν στη διάλυση της ΔΕΗ με το διαχωρισμό της Μεταφοράς και της Διανομής (δηλαδή το σχέδιο που προωθεί κυβέρνηση και ΕΕ), αλλά διενήργησαν και έκτακτο Συνέδριο με στόχο να χειραγωγήσουν τις διαφωνίες ακόμα και μέσα στην ΠΑΣΚΕ , να αποδυναμώσουν ιδεολογικά τις αυριανές αντιστάσεις και να καταστήσουν συνένοχους μεγάλο μέρος του στελεχικού δυναμικού του συνδικάτου. Σήμερα το ξεπληρώνουν , συμμετέχοντας σε κοινές συγκεντρώσεις με τη Διοίκηση και διαβεβαιώνοντας το προσωπικό για τα εργασιακά του δικαιώματα.
Στα πλαίσια του «μικρότερου κακού» και «του ρεαλισμού και της υπευθυνότητας» που έχουν αναδειχθεί σε κορυφαία υπερασπιστική γραμμή της πλειοψηφίας, όχι μόνο συμφωνούν με τα σχέδια ανταλλαγής ενέργειας στον λιγνίτη, αλλά προαναγγέλλουν και απεργίες υπεράσπισής τους.
Είναι η ίδια ηγεσία που μπροστά στα συνδικαλιστικά αδιέξοδα της κυβερνητικής υποστήριξης και στο τέλος του μαχητικού ρεφορμισμού της σοσιαλδημοκρατίας, καλεί τους εργαζόμενους να ματώσουν, ενάντια γενικά σε αντεργατικές πολιτικές και σε συμφέροντα γενικώς, αποφεύγοντας επιμελώς να κατονομάσει την κυβερνητική πολιτική. Είναι η ίδια ηγεσία που παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις και φραστικούς βερμπαλισμούς,  μπροστά στην κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και στη διάλυση της ΔΕΗ, βλέποντας το τέλος της σημερινής της «εξουσίας», επιλέγει τον αδιέξοδο δρόμο του κυβερνητικού συνδικαλισμού .
Σήμερα είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η δημιουργία και συγκρότηση ενός ρεύματος μάχιμης αμφισβήτησης και ενεργητικής δράσης για τα συμφέροντα της εργατικής πλειοψηφίας, με περιεχόμενο που θα δημιουργεί ρήγματα στην επίθεση του κεφαλαίου, που θα μπορεί να συσπειρώνει ευρύτερες δυνάμεις, όχι στη βάση της κομματικής ένταξης, αλλά με άξονα τις ανάγκες και τα δικαιώματα του σύγχρονου εργαζόμενου. Που θα είναι ανεξάρτητο από την αστική πολιτική, ενάντια στον ταξικό συμβιβασμό, αντίθετο στην ενεργητική εκτόνωση των αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για μια άλλη κοινωνία όπου θα υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.
Οι μέχρι τώρα διαδικασίες για την συγκρότηση ενός ορατού ρεύματος αμφισβήτησης του συνδικαλιστικού κατεστημένου της ΓΕΝΟΠ όπως αυτές εκφραστήκαν στο τελευταίο συνέδριό της,  συμβάλλουν στην προσπάθεια αλλαγής των συσχετισμών από τα κάτω, σε μια κατεύθυνση αναζήτησης και μορφών  συλλογικής οργάνωσης των εργαζομένων που θα υπερβαίνουν τον κομματισμό και θα αναζητούν μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα ικανή να οδηγεί σε νικηφόρους αγώνες.
ΡΙΤΣΑ ΣΙΜΑΤΟΥ

Στην αδιαλλαξία της wind, οι εργαζόμενοι εντείνουν τις κινητοποιήσεις


Κυριακή, 27 Φεβρουάριος 2011
Οι εργαζόμενοι στην Wind έχουμε ξεκινήσει αγωνιστικές κινητοποιήσεις για να αποκρούσουμε τις άδικες επιλογές της διοίκησης της εταιρίας.
 
Αντιστεκόμαστε:
Στην μείωση των εισοδημάτων μας που επιχειρεί η διοίκηση της εταιρίας και ο διευθυντής του τμήματός μας Νίκος Μπάμπαλης, γνωστός από την υπόθεση των υποκλοπών της Vodafone.
Συγκεκριμένα, επιχειρείται η ανατροπή στον επί 17 χρόνια τρόπο αμοιβής της ετοιμότητας (standby) με στόχο την μείωση  των εισοδημάτων μας από 600 € μέχρι 1500 €.
Παράλληλα, προωθείται η εντατικοποίηση στην εργασία της ετοιμότητας (standby) κάνοντας την εξοντωτική, αδύνατη και αβάσταχτη. Μας αναγκάζει να εργαζόμαστε 2-3 εβδομάδες με καθεστώς ετοιμότητας ώστε να  διαθέτουμε εντελώς τον εαυτό μας μόνο για τις ανάγκες της επιχείρησης. Δουλειά και μόνο δουλειά μέχρι τελικής πτώσης χωρίς κανένα δικαίωμα σε προσωπική και οικογενειακή ζωή.
Με περίσσιο θράσος οι διοικούντες βαπτίζουν δίκαια τα μέτρα και πως γίνονται για χάρη της ποιότητας της εργασίας μας.
Η διοίκηση της εταιρίας επέλεξε να αρχίσει την επίθεση από εμάς τους τεχνικούς γιατί είμαστε από το πιο δυνατό και συσπειρωμένο κομμάτι του σωματείου μας. Είχαμε πρωτοπόρο ρόλο στην ίδρυση του Σωματείου το 2005, ματαιώνοντας τις απολύσεις μας και το πέρασμά της συντήρησης του δικτύου και εμάς ως εργαζόμενων σε εργολάβους, που μας περίμεναν μισθοί πείνας και άθλιες συνθήκες εργασίας.
Αγωνιστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια για την βελτίωση των συνθηκών εργασίας μας.
Στρέφει πρώτα σε εμάς τα βέλη της δείχνοντας πως θέλει να ξεμπερδέψει με το πιο διεκδικητικό τμήμα της εταιρίας και αν περάσει τις επιλογές της να δώσει σαφές μήνυμα στους υπόλοιπους συναδέλφους μας πως τους περιμένει εργασιακός μεσαίωνας.
 
Οι συνάδελφοι του Radio Transmission Operation (RTO) Αθήνας που έχουμε στην ευθύνη της την συντήρηση των σταθμών βάσης για να μιλάνε οι συνδρομητές της εταιρίας, ξεκίνησαν πρώτοι την αποχή από την εργασία της ετοιμότητας (standby) την Πέμπτη 17/02/2011 μια ημέρα μετά την ανακοίνωση των αποφάσεων από το Τμήμα Προσωπικού της εταιρείας στο ΔΣ του σωματείου.
Καλέσαμε τον διευθυντή του Δικτύου Ν. Μπάμπαλη σε άμεση συνάντηση ώστε να ακούσει την αντίθεσή μας και να αποσύρει την άδικη απόφαση. Εκείνος επέλεξε να μας συναντήσει 4(τέσσερις) ημέρες μετά κατηγορώντας μας πως αφήσαμε το δίκτυο για τόσες ημέρες χωρίς συντήρηση, παραβλέποντας την δική του τεράστια ευθύνη να μην μας συναντήσει αυθημερόν  αλλά και να αποφασίσει τα μέτρα για την ετοιμότητα αγνοώντας τις ανάγκες μας.
 
Η αδιαλλαξία του διευθυντή του Δικτύου Ν. Μπάμπαλη και του Τμήματος Προσωπικού οδήγησαν το Πανελλήνιο Σωματείο εργαζομένων TIM (Wind) στην σύγκληση Γενικής Συνέλευσης την Δευτέρα 21/02. Η μαζική Γενική Συνέλευση αποφάσισε επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας για τους συναδέλφους τεχνικούς, που είναι στο δυναμικό της ετοιμότητας.
Επίσης, συμμετοχή στην 24ωρη απεργία της 23/02.
Την επομένη της Γ.Σ. δεκάδες συνάδελφοι από τα τεχνικά τμήματα της εταιρείας πραγματοποίησαν περιοδεία ενημέρωσης των υπόλοιπων τμημάτων στο κτήριο της Λ.Αθηνών, φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στις αποφάσεις της διοίκησης.
Στην 24ωρη της 23/2/2011 η συμμετοχή των συναδέλφων μας από όλη την εταιρεία ήταν ιδιαίτερα υψηλή αφού «νέκρωσε» από εργασίες το κτήριο της Λ. Αθηνών όπου εργάζονται 700 συνάδελφοι τεχνικοί και από το τμήμα της  εξυπηρέτησης πελατών. Επίσης, δεν εργάστηκαν και οι συνάδελφοι στα Περιφερειακά Τμήματα, Θεσσαλονίκης, Πάτρας, Καβάλας, Κρήτης.
Σημαντικό είναι πως δεν υπήρξε προσωπικό ασφαλείας και δεν υπήρξε επίβλεψη του δικτύου.
 
 
 
 
Συνεχίζουμε με 24ωρες απεργίες Σάββατο 26/02 και Κυριακή 27/02 για τους τεχνικούς που είναι σε ετοιμότητα.
 
24ωρη απεργία την Τρίτη 01/03 και Γ.Σ. την Δευτέρα 28/02 για κλιμάκωση του αγώνα μας.
 
Η εταιρία δείχνει το σκληρό της πρόσωπο:
- Κόβει χρήματα από εμάς και διατηρεί τα υψηλά προνόμια στα στελέχη της, όπως ακριβά αυτοκίνητα, δωρεάν καύσιμα και πιστωτικές κάρτες, με σταθμούς βάσης που έχουν στο όνομά τους οι ίδιοι ή άμεσα συγγενικά τους πρόσωπα για να τσεπώνουν τα παχυλά ενοίκια.
- Έχει δημιουργήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό με πρώτους και καλύτερους σε αυτό, τους διευθυντές και τους managers, που συκοφαντούν τους συναδέλφους τεχνικούς ότι είναι τάχα «προνομιούχοι»,  τρομοκρατούν  τους τεχνικούς με απειλές απολύσεων αν συνεχίσουν τους αγώνες τους,  εκβιάζουν πως συζητάνε με εργολάβους όπως την KINTEC για να αναλάβει άμεσα  την συντήρηση του δικτύου, τάζουν σε τμήματα τεχνικών πως αν σταματήσουν τον αγώνα αυτοί δεν θα πάνε στους εργολάβους.
 
Ο μηχανισμός της διαίρεσής μας είναι σε πλήρη οργασμό. Παράλληλα, η διοίκηση της εταιρίας προτιμά να πληρώνει με 3000 € την επέμβαση για επισκευή βλάβης τους εργολάβους παρά να πάρει πίσω τις άδικες αποφάσεις της.
 
Εμείς οι εργαζόμενοι στην WIND, συνεχίζουμε αταλάντευτοι τον δίκαιο αγώνα μας, μέχρι να νικήσουμε.
Δεν θα λυγίσουμε σε πιέσεις και εκβιασμούς, ούτε στον φόβο της απόλυσης και στην μετάθεση σε εργολάβους.
ΕΝΩΜΕΝΟΙ, ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.
 
Καλούμε τους συναδέλφους των εργολαβικών εταιριών να μην δεχτούν να γίνουν απεργοσπαστικός μηχανισμός, να μην δεχτούν να συμμετάσχουν στον εμφύλιο πόλεμο που μας οδηγούν οι εργοδότες. Μοναδικοί νικητές σε αυτό τον εμφύλιο θα είναι αποκλειστικά και μόνο οι εργοδότες και χαμένοι εμείς οι εργαζόμενοι, αφού μισθοί και εργασιακές συνθήκες θα χειροτερεύσουν δραματικά. Τους ζητούμε να γίνουν αλληλέγγυοι στον δίκαιο αγώνα μας. Γιατί η επίθεση των εργοδοτών είναι ενιαία και ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ, συνεχίζεται στην WIND και αν περάσει θα ακολουθήσουν όλες οι υπόλοιπες εταιρίες. Να μην τους κάνουμε την χάρη.
 
 
Με εκτίμηση,
 
Eργαζόμενοι της Wind Hellas


Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

ΟΙ ΑΡΡΗΤΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ


του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*
Οι λεονταρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα παραπέμπουν στον ήρωα του Μπρεχτ, ο οποίος, αν και έχει βουτηχτεί μέχρι τον λαιμό στο βούρκο, πασχίζει να κρατήσει τη χωρίστρα του στη θέση της. Είναι πασιφανές ότι η διαφωνία δεν αφορούσε την ουσία του ζητήματος, αλλά αποκλειστικά το ποιος όφειλε να ανακοινώσει την προαποφασισμένη εκποίηση -κατ' ευφημισμόν «αξιοποίηση» - της κτηματικής περιουσίας του Δημοσίου σήμερα, του ορυκτού πλούτου και των ενεργειακών πηγών της χώρας αύριο.
Η φαρσοκωμωδία αυτής της εικονικής διαφωνίας λειτούργησε ως προπέτασμα καπνού έναντι των εξαιρετικά επικίνδυνων εξελίξεων σχετικά με το γερμανικής έμπνευσης «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας», το οποίο θα απασχολήσει τη Σύνοδο Κορυφής της Ε. Ε. στις 11 Μαρτίου. Πρόκειται για το αντάλλαγμα που ζητεί, με σχεδόν τελεσιγραφικούς όρους, η Γερμανία, προκειμένου να ενισχύσει τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Οπως είναι γνωστό, η κ. Μέρκελ εννοεί να φορέσει το ίδιο, ασφυκτικά στενό, γερμανικό κοστούμι και στα 17 μέλη της Ευρωζώνης, αδιαφορώντας για τις οικονομικές ιδιομορφίες και τις κοινωνικές αντοχές κάθε χώρας: Διαρκής λιτότητα με αποσύνδεση των μισθών από τον πληθωρισμό, σύνταξη στα 67, ενιαία φορολογική πολιτική, υπονόμευση των κλαδικών συμβάσεων, συνταγματική απαγόρευση για ελλείμματα άνω του 3% του ΑΕΠ και πάει λέγοντας.
Προβλέψιμα, ο εκβιασμός του Βερολίνου προκάλεσε αντιδράσεις από την πλειονότητα των κρατών-μελών του ευρώ. Ο καγκελάριος της Αυστρίας, μιας χώρας με ισχυρά συνδικάτα, Βέρνερ Φάιμαν απέρριψε τις επεμβάσεις στο εργασιακό. Ο Βέλγος πρωθυπουργός, Ιβ Λετέρμ, αντιστάθηκε στην κατάργηση της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών. Ο Ιρλανδός ομόλογός του, Μπράιαν Κόουεν, αρνείται τη φορολογική εναρμόνιση, γιατί φοβάται μαζική διαρροή κεφαλαίων από τη χώρα του. Ακόμη και ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, πνέει τα μένεα και δηλώνει ότι «δεν είναι σαφής η προστιθέμενη αξία αυτού του Συμφώνου». Δακτυλοδεικτούμενες εξαιρέσεις αποτελούν δύο πολιτικοί που εναρμονίστηκαν απολύτως με τις αξιώσεις του Βερολίνου: Ο Νικολά Σαρκοζί και ο Γιώργος Παπανδρέου. Και ο μεν Γάλλος πρόεδρος είχε ισχυρούς λόγους: Να προστατέψει τις σοβαρότατα εκτεθειμένες γαλλικές τράπεζες από το ενδεχόμενο χρεοκοπίας των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης και να αποτρέψει την απαγκίστρωση της Γερμανίας από το ευρώ και τον αναπροσανατολισμό της σε ρόλο αυτοτελούς παγκόσμιας δύναμης, με το βλέμμα της στραμμένο όχι τόσο δυτικά του Ρήνου όσο ανατολικά του Οντερ. Ο Γιώργος Παπανδρέου, όμως, ποια εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας έρχεται άραγε να υπηρετήσει;
Οσοι μηρυκάζουν άκριτα τη γερμανική λογική περί τεμπέληδων και αντιπαραγωγικών Ελλήνων θα πουν: Η Ελλάδα πάσχει από σοβαρό πρόβλημα ανταγωνιστικότητας (πράγμα που είναι σωστό), επομένως πρέπει να ρίξει δραστικά το κόστος εργασίας για να μπει σε τροχιά ανάπτυξης (πράγμα που είναι εντελώς λάθος). Οπως μας υπενθύμισε στις 14 Φεβρουαρίου η -κατ' εξοχήν νεοφιλελεύθερη- αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal, οι Ελληνες δουλεύουν κατά μέσο όρο 42 ώρες την εβδομάδα έναντι 35,8 των Γερμανών και 31 των Ολλανδών. Αντίθετα, οι μισθοί τους όχι μόνο είναι πολύ χαμηλότεροι έναντι εκείνων των πλούσιων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά ακρωτηριάστηκαν κατά 14% την τελευταία διετία, όπως πιστοποίησε ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος.
Το πρόβλημα της Ελλάδας, προσθέτει η Wall Street Journal, δεν βρίσκεται στο κόστος εργασίας, αλλά στη χαμηλή παραγωγικότητα -δηλαδή στην υστέρηση των ελληνικών επιχειρήσεων αναφορικά με την τεχνολογία, τον εξοπλισμό, την οργάνωση της εργασίας. Ετσι, το γερμανικό «κοστούμι» έρχεται να φορτώσει στους Ελληνες εργαζομένους τις συνέπειες της αποτυχίας των Ελλήνων επιχειρηματιών (εξαιρουμένων των ελάχιστων κλάδων που είναι διεθνώς ανταγωνιστικοί).
Το γερμανικό σχέδιο είναι καταδικασμένο σε αποτυχία αναφορικά με τον δεδηλωμένο στόχο του, δηλαδή την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωζώνης. Τα δύο τρίτα του εξωτερικού εμπορίου της Ε. Ε. γίνονται στο εσωτερικό της Ενωσης ακι αυτό ισχύει για όλα σχεδόν τα μεμονωμένα κράτη (64% για τη Γερμανία, 65% για την Ελλάδα). Επομένως, ο αγώνας δρόμου των ευρωπαϊκών κρατών προς το ελάχιστο δυνατό εργασιακό κόστος, παρά το τεράστιο κοινωνικό κόστος του, πολύ μικρό όφελος θα φέρει ως προς την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης (και πάντως πολύ μικρότερο από τη θετική ώθηση που θα έδινε ένα λιγότερο «σκληρό» ευρώ). Απομένει να αποδειχθεί αν το γερμανικό σχέδιο πετύχει ως προς τον αδήλωτο, αλλά πραγματικό στόχο του: Τη μετακύλιση του βάρους της κρίσης από τις τράπεζες του γαλλογερμανικού πυρήνα, στις εργαζόμενες τάξεις της περιφέρειας και, εν τέλει, ολόκληρης της Ευρωζώνης.

* Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή την Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου καθώς και στo aristerovima.gr
 

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Επείγουσα έκκληση Αιγυπτίων Διαδηλωτών


     Επείγουσα έκκληση Αιγυπτίων Διαδηλωτών
 Καλούμε όλες τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όλους τους υπέρμαχους της ελευθερίας και όλα τα ελεύθερα μέσα ενημέρωσης εντός και εκτός  της Αιγύπτου να παρέμβουν άμεσα και να υπερασπιστούν τις ειρηνικές μας διαδηλώσεις  από τη βάρβαρη επίθεση της ασφάλειας εναντίον των διαδηλωτών. Σε αυτή την επίθεση χρησιμοποιούν  όλων των ειδών τον οπλισμό (μαχαίρια, δακρυγόνα, μολότοφ, κλομπ εκκένωσης ηλεκτρισμού), προκειμένου να σπείρουν τον φόβο ανάμεσα στους διαδηλωτές. Όπλα τα οποία είναι παράνομα σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και ενάντια σε οποιαδήποτε αντίληψη περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Μέχρι σήμερα υπάρχουν πάνω από 270 νεκροί και τραυματίες και η αστυνομία συνεχίζει να προστατεύει τους υπεύθυνους αυτών των εγκλημάτων.
Αξίζει ακόμη να αναφερθεί ότι η κυβέρνηση έχει μπλοκάρει κάθε πρόσβαση στο internet αλλά και στην κινητή τηλεφωνία ώστε να εξασφαλίσει ότι οι φωνές μας δεν θα φτάσουν στα μέσα ενημέρωσης.
Χρειαζόμαστε την υποστήριξη όλων των οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και όλων των υπέρμαχων της ελευθερίας ανά τον κόσμο, ώστε να σταματήσει αυτή η σφαγή.
Αυτό που συμβαίνει στην Αίγυπτο είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Σας καλούμε απελπισμένα να δείξετε την αλληλεγγύη και την υποστήριξή σας στον αγώνα μας.

Κίνημα νεολαίας 6ης Απριλίου
Κίνημα Αιγυπτιακής Αντίστασης